Żłobek

Decyzja o wysłaniu dziecka do żłobka jest bardzo ciężką decyzją dla wielu rodziców. Stres powodowany rozłąką z malcem towarzyszy zarówno dziecku, jak i rodzicom. Aby zniwelować stres do minimum, warto wybrać żłobek, którego personel jest wyczulony na potrzeby dziecka. Jeśli szukasz takiej placówki, Twojej uwadze polecamy prywatny żłobek „Familia” z Katowic.

Nasz żłobek to miejsce pełne ciepła, które zapewnia dzieciom bezpieczeństwo oraz optymalne warunki do rozwoju. Nasi podopieczni poznają świat nie tylko poprzez kreatywne zabawy, ale także podczas uczestnictwa w ciekawych zajęciach prowadzonych przez doświadczonych specjalistów.

Naszą kadrę tworzą pedagodzy, którzy nie tylko posiadają kompetencje do pracy z dziećmi, ale przede wszystkim posiadają pasję, którą chcą dzielić się z naszymi wychowankami. Dzięki temu dzieci uczęszczające do naszego żłobka mają okazję poszerzyć swoje horyzonty oraz zainteresowania.

Podczas pracy z dziećmi nasi pedagodzy wykorzystują elementy z następujących metod:

 

METODA RUCHU ROZWIJAJĄCEGO WERONIKI SHERBORNE
Podstawowym założeniem metody opracowanej przez znaną angielską fizjoterapeutkę jest posługiwanie się ruchem jako narzędziem, które ma pomagać w rozwoju psychoruchowym dziecka i terapiach zaburzeń tego rozwoju. System ćwiczeń opiera się na naturalnych potrzebach dziecka, które zaspokajanych poprzez kontakt z dorosłym. Głównymi koncepcjami tej metody jest:

  • rozwijanie poprzez ruch świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego
  • świadomość przestrzeni i działania w niej
  • dzielenie przestrzeni z innymi ludźmi
  • nawiązywanie z ludźmi bliskiego kontaktu.

Dzięki temu dziecko ma szansę, poprzez dotyk i ruch oraz wzajemne relacje fizyczne i emocjonalne, poznać własne ciało oraz usprawnić swoją motorykę. Oprócz tego maluch biorący udział w ćwiczeniach może zyskać poczucie własnej siły, sprawności oraz możliwości ruchowych.

METODA RUCHOWEJ EKSPRESJI TWÓRCZEJ RUDOLFA LABANA
Jest to jedna metod gimnastyki twórczej, która opiera się na ruchliwości oraz naturalnym stylu motoryki dziecka. Ta metoda umożliwia posługiwanie się zróżnicowanymi formami ruchu oraz ekspresji, w tym m.in. ćwiczeniami muzyczno-ruchowymi, zabawą, tańcem oraz improwizacją ruchową. Metoda opracowana przez Rudolfa Labana uwzględnia łączenie ruchu z muzyką i rytmem. Podczas zajęć wykorzystuje się instrumenty perkusyjne, a ruch podejmowany jest w zgodzie z własną inwencją, fantazją oraz doświadczeniem.

KINEZJOLOGIA EDUKACYJNA PAULA DENNISONA
Głównym zadaniem kinezjologii edukacyjnej (zwanej również gimnastyką mózgu) jest wykorzystanie naturalnego ruchu fizycznego, który jest nieodzownym elementem podczas organizacji pracy mózgu oraz ciała, w celu zdobywania doświadczenia i twórczej samorealizacji osoby poprzez specjalistyczne ćwiczenia ruchowe.

Głównym zadaniem prostych ćwiczeń jest integracja pracy mózgu oraz ciała. Dzięki nim wszystkie części mózgu aktywizują się oraz mogą ze sobą współpracować. Naturalny rozwój fizyczny to jeden z głównych filarów samodoskonalenia się takich nawyków, jak widzenie, słuchanie, organizowanie wewnętrznych czynności psychicznych, a także spontaniczności oraz działań twórczych.

W dzieciństwie rozwój intelektu jest ściśle związany z ruchem fizycznym. Prawidłowy rozwój dziecka powinien toczyć się naturalną drogą opierając się o naturalne mechanizmy integracji myśli oraz ruchu. Metoda kinezjologii opiera się na ćwiczeniach, które nastawione są na rozwój różnorodnych systemów koordynacji ruchu oraz funkcji psychofizycznych. Ćwiczenia polecane przez Deninsona pozytywnie wpływają (poprzez podtrzymywanie tzw. nawyków rozwojowych) na ożywienie podstawowych doświadczeń jednostki, w szczególności: wzrokowych, słuchowych i czuciowo-ruchowych.

METODA EKSPRESJI RUCHOWEJ CARLA ORFFA
Głównym założeniem autora było stwierdzenie, że kultura fizyczna dziecka powinna być rozwijana w ścisłej korelacji z kulturą rytmiczno-muzyczną oraz kulturą słowa. W tym celu nawiązuje do zanikających w dzisiejszych czasach form zabaw ruchowo-muzyczno-słownych. Podstawowym celem oraz zadaniem opracowanej przez niego metody jest wyzwolenie u dzieci tendencji do samoekspresji i rozwijania inwencji twórczej.

Główną cechą charakterystyczną tej metody jest powiązanie muzyki z ruchem. Dlatego bardzo duży nacisk kładzie na aktywność muzyczną dziecka oraz swobodę w improwizacji.

METODA AKTYWNOŚCI WEDŁUG M. & CH. KNILLÓW
Opiera się na sekwencji ruchów, które angażują poszczególne części ciała w rytm słyszanej muzyki. Dany ruch trwa przez chwilę, po czym prowadzący zapowiada kolejną akcję, co pozwala dziecku skojarzyć oraz rozpoznawać poszczególne sekwencje ruchowe. Celem ćwiczeń jest pobudzenie całej sfery sensorycznej dziecka, rozwijanie procesów poznawczych dziecka oraz zachęcanie do podejmowania wysiłku. Każde ćwiczenie zakończone jest odpoczynkiem przy spokojnej muzyce, dzięki czemu dziecko uczy się relaksacji, głębokiego oddychania oraz wyciszenia się.

METODA POLISENSORYCZNEGO ODDZIAŁYWANIA NA JEDNOSTKĘ
Badania wykazały, że człowiek o wiele lepiej przyswaja nową wiedzę, w momencie kiedy zostanie ona przedstawiona w sposób, który wykorzystuje jak największą ilość zmysłów. Dlatego bardzo ważne jest, aby podczas przekazywania dziecku nowych informacji, pobudzać nie tylko zmysł wzroku lub słuchu, ale także dotyk, węch i smak. Dzięki temu dzieci mają możliwość całościowego poznania świata, podczas którego wykorzystują wielozmysłowe doświadczenia, jakie dotyczą np.: pór roku, świąt czy zjawisk atmosferycznych oraz odpowiadających im zapachów, wrażeń wzrokowych, dotykowych, słuchowych czy smakowych.

METODA MALOWANIA DZIESIĘCIOMA PALCAMI
Głównymi zaletami metody stworzonej przez R.F. Show są pomoc w pokonywaniu lęku, uwolnienie się od zahamowań, wzmocnienie wiary we własne siły, pobudzanie ekspresji fantastycznej. Obok bardzo cennych walorów terapeutycznych, metoda ma również niezwykle istotne wartości diagnostyczne.

Podczas zajęć obserwacji poddaje się szereg elementów, w tym m.in. ustosunkowanie się dziecka do tworzywa, elementów czasu i ruchu, a także zachowania się wobec kolorów. W trakcie zabawy, dzieci mogą pozwolić sobie na dowolną ekspresję twórczą: zanurzają wszystkie paluszki w farbie, która znajduje się na łatwo dostępnych dla nich tackach, a następnie pokrywają nią w dowolny sposób białe kartki. Papier powinien być przymocowany do podłoża, co ułatwi podopiecznym ekspresję. U najmłodszych dzieci stosuje się podstawową paletę barw, która z czasem jest rozszerzana o kolejne kolory.

Z początku takie zabawy mogą budzić niechęć podopiecznych przed zanurzeniem rąk w farbie oraz strach przed pobrudzeniem. Jednak z czasem możemy zaobserwować ich radość oraz nieograniczone wyzwalanie twórczego potencjału. W trakcie zajęć można dołączyć muzykę, a także różnorodne wykorzystanie ruchu i przestrzeni.

METODA OPARTA NA TAŃCACH INTEGRACYJNYCH (WG KLANZA)
Dzięki tym zabawom ruchowym, dzieciom łatwiej odnaleźć się w grupie oraz czerpać przyjemność z ekspresji ruchowej połączonej z muzyką. Podczas zajęć wykorzystywane są zarówno chusty animacyjne, jak i odpowiednio uproszczone kroki taneczne. Często wprowadzamy również zabawy relaksacyjne połączone z rozładowywaniem napięcia poprzez ruch. Bardzo ważnym celem zabaw Klazny jest również integracja grupy, a także kształtowanie właściwych zachowań społecznych i wprowadzanie pierwszych zabaw z podziałem na role.

METODY PRACY Z DZIEĆMI OPARTE NA WIZUALIZACJI, BAJKOTERAPII
I METAFORACH
Wiemy, jakie znaczenie dla prawidłowego rozwoju dzieci posiada wyobraźnia oraz znamy poszczególne etapy rozwoju umiejętności oddzielania przez maluchy fikcji od wydarzeń rzeczywistych, dlatego w naszej pracy korzystamy z licznych wizualizacji oraz bajkowych metafor. Ta metoda przynosi bardzo dobre rezultaty w takich sytuacjach, jak pomoc w przezwyciężaniu lęków dziecięcych oraz pokonywaniu trudności wychowawczych, a także podczas rozwiązywania problemów rówieśniczych i pokonywania nowych etapów w życiu dziecka.

Historie prezentowane dzieciom są tworzone na bieżąco w taki sposób, aby dyskretnie pomogły im w rozwiązaniu indywidualnych problemów. Bardzo często wizualizacja stosowana jest w momentach, kiedy chcemy zachwycić dzieci nowymi tematami, pomóc rozwinąć ich wyobraźnię oraz pobudzić do twórczości. Za każdym razem kierujemy się zasadą podporządkowania metody do poziomu rozwojowego dziecka i jego możliwości. Dlatego każda prezentowana przez nas bajka opiera się na elementach dobrze znanych dzieciom, które zostały przygotowane w odniesieniu do danej sytuacji terapeutycznej czy dydaktycznej i zawiera tyle bodźców wielozmysłowych, aby umożliwić dzieciom odnalezienie się w niej. Wybieramy bajki, które przystosowane są do potencjału rozwojowego dziecka oraz powinny wyzwalać jego twórczość i zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa.

METODY WSPIERAJĄCE ROZWÓJ EMOCJONALNY I SPOŁECZNY, OPARTE NA WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI
Podczas codziennej pracy z naszymi podopiecznymi staramy się także aktywizować rodziców do współdziałania. To właśnie z myślą o nich nasze centrum edukacji organizuje zajęcia oraz warsztaty prowadzone przez naszych specjalistów, w trakcie których rozwijają swoje umiejętności dydaktyczno-wychowawcze poprzez zabawę z dziećmi. Dodatkowo, dzięki współpracy w codziennych zajęciach (np. wspólne organizowanie ważnych uroczystości) oraz wyposażaniu dzieci w potrzebne materiały (w tym zdjęcia domowników, ulubione książki lub zabawki lub inne wykorzystywane aktualnie artykuły) rodzice mogą w sposób pośredni i bezpośredni uczestniczyć w działaniach żłobka. Dzięki temu możemy tworzyć swoistą żłobkową społeczność, która nie tylko pozwala na integrację grupy i kształtowanie właściwych wzorców zachowań, ale także ułatwia maluszkom adaptację oraz daje rodzicom poczucie osobistego zaangażowania i uczestnictwa w codziennym życiu placówki.

METODA NDT BOBATH (NEURODEVELOPMENTAL TREATMENT)
Jest to jedna z podstawowych metod usprawniania dzieci w Żłobku Integracyjnym.

Metoda rehabilitacyjna o charakterze neurorozwojowym została opracowana przez Karela i Bertę Bobath. Przygotowana przez nich koncepcja została oparta na wnikliwej obserwacji dorosłych pacjentów oraz dzieci w różnym wieku, u których zaobserwowano zmiany w prawidłowym funkcjonowaniu Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN). Dzięki analizie oraz porównaniu przebiegu prawidłowego oraz nieprawidłowego rozwoju psychomotorycznego noworodka, niemowlęcia oraz dziecka, stworzyli stadium zachowań rozwojowych, jakie wykorzystywane jest do oceny stopnia dojrzałości OUN oraz oceny jego poprawnego funkcjonowania.

Ocena stopnia dojrzałości OUN pozwala na wczesne wykrycie patologicznych zaburzeń, które powiązane są z rozwojem ruchu, oraz rozpoczęcie postępowania rehabilitacyjnego. Głównym celem usprawnienia jest rozwój prawidłowych odruchów fizjologicznym na danym etapie oraz hamowanie patologicznych odruchów przetrwałych. Technika ułatwiania wykonywanych ruchów rękami terapeuty pozwala na jednoczesne torowanie pożądanych i hamowanie niepożądanych elementów ruchowych. W ten sposób torowane ruchy są zbliżone do ruchów wykonywanych przez prawidłowo rozwijające się dziecko w tym samym wieku rozwojowym. Wyhamowanie patologicznych wzorców oraz właściwy rozkład napięcia mięśniowego osiągany jest poprzez odpowiednie ułożenie dziecka w przestrzeni oraz prawidłowe ułożenie punktów kluczowych (głowy, szyi, obręczy barkowej i biodrowej). Ułatwianie opiera się na poruszanie okolicami ciała dziecka, co powoduje ruchy kończyn oraz pozwala na przejście dziecka z jednej pozycji do drugiej. Pozwala to na prawidłowe wykształcenie się odruchów postawy oraz uczy dziecko samodzielnego ich osiągania, kontrolowania oraz wykorzystywania.

Bardzo istotne jest, aby podczas usprawniania zawsze szanować naturalne potrzeby dziecka, a także znaleźć przyczynę jego płaczu lub niezadowolenia oraz mobilizować i zachęcać do wspólnych ćwiczeń. Dużą część terapii poświęcamy na zdobycie zaufania, które pozwala dziecku na pełne poczucie bezpieczeństwa.

METODA AKTYWNEGO SŁUCHANIA MUZYKI WG BATII STRAUSS
Celem autorki metody było przybliżenie dzieciom muzyki klasycznej. Podczas słuchania utworu nauczyciel prosi dzieci o wykonanie prostych ruchów rytmicznych (na siedząco) albo prostych ruchów tanecznych według wskazówek.

Ta prosta zabawa, a przede wszystkim towarzysząca jej muzyka powodują, że dzieci doskonale się przy tym bawią oraz poznają utwór muzyczny.

Podstawowym zamierzeniem aktywnego słuchania jest przybliżenie muzyki klasycznej oraz uwrażliwienie na nią. Metoda aktywnego słuchania pozwala na kształtowanie wyobraźni dźwiękowej.